Στο τραπέζι της Επιτροπής Αξιολόγησης και Αποζημίωσης Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης βρίσκεται το ζήτημα της αποζημίωσης των αγωνιστών GLP-1 για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, ένα από τα πιο σύνθετα φαρμακοοικονομικά διλήμματα των τελευταίων ετών.
Τα φάρμακα αυτής της κατηγορίας, που αρχικά αναπτύχθηκαν για τον διαβήτη τύπου 2, έχουν αποδείξει σε κλινικές μελέτες απώλεια βάρους της τάξης του 15-20% και μείωση των καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Στην Ελλάδα αποζημιώνονται σήμερα μόνο για τον διαβήτη.
Τα προτεινόμενα κριτήρια
Σύμφωνα με πληροφορίες, η εισήγηση που εξετάζει η Επιτροπή προβλέπει αποζημίωση για ενήλικες με:
- Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) άνω του 35 και τουλάχιστον μία συννοσηρότητα σχετιζόμενη με το βάρος (υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, άπνοια ύπνου, προδιαβήτη).
- ΔΜΣ άνω του 40 ανεξαρτήτως συννοσηροτήτων.
- Τεκμηριωμένη αποτυχία προγράμματος αλλαγής τρόπου ζωής διάρκειας τουλάχιστον έξι μηνών.
Η συνταγογράφηση θα περιορίζεται σε ενδοκρινολόγους και παθολόγους με πιστοποίηση, μέσω ειδικού ηλεκτρονικού μητρώου.
Το κόστος
Οι εκτιμήσεις για το ετήσιο κόστος κυμαίνονται από 80 έως 150 εκατ. ευρώ, ανάλογα με το εύρος των κριτηρίων και την τιμή που θα συμφωνηθεί. Ο ΕΟΠΥΥ διαπραγματεύεται εμπιστευτικές εκπτώσεις και συμφωνίες τιμής–όγκου, όπως έχουν κάνει άλλες χώρες.
Οι υπέρμαχοι της αποζημίωσης επικαλούνται το μακροχρόνιο όφελος: η παχυσαρκία συνδέεται με το 8% της συνολικής δαπάνης υγείας στην Ελλάδα και με περισσότερα από 200 νοσήματα. Οι επιφυλακτικοί επισημαίνουν ότι το κόστος είναι άμεσο, το όφελος μελλοντικό και αβέβαιο, και ότι η διακοπή της θεραπείας συνοδεύεται συχνά από επανάκτηση του βάρους.
Το διεθνές παράδειγμα
Η εικόνα στην Ευρώπη είναι μικτή. Το βρετανικό NHS αποζημιώνει τη θεραπεία για διετή διάρκεια μέσω εξειδικευμένων υπηρεσιών διαχείρισης βάρους. Η Δανία, χώρα προέλευσης του κυριότερου κατασκευαστή, αποζημιώνει υπό αυστηρά κριτήρια. Γερμανία και Γαλλία δεν αποζημιώνουν, με το επιχείρημα ότι πρόκειται για «φάρμακα τρόπου ζωής».
Η απόφαση της ελληνικής Επιτροπής αναμένεται έως το τέλος του 2026.
