Σε μια περίοδο που ο ΕΟΠΥΥ βρίσκεται στο επίκεντρο για τα οικονομικά του, τις νέες συμβάσεις με τους παρόχους και τη σχέση του με την ιδιωτική ασφάλιση, ο επικεφαλής του Οργανισμού μίλησε στο HealthMoney. Ακολουθεί επιμελημένη μεταγραφή της συνέντευξης.
Το clawback
HealthMoney: Το clawback του φαρμάκου πηγαίνει για νέο ρεκόρ. Είναι αυτό βιώσιμο;
Όχι, και δεν το έχω κρύψει ποτέ. Το clawback είναι μηχανισμός έκτακτης ανάγκης που έγινε μόνιμος. Η δέσμευση για σταδιακή μείωση κατά 100 εκατ. ευρώ ετησίως από το 2027 υπάρχει και θα διεκδικήσουμε να αποτυπωθεί στον προϋπολογισμό. Αλλά η μείωση δεν θα έρθει από περικοπές παροχών. Θα έρθει από καλύτερες διαπραγματεύσεις τιμής–όγκου, από τα γενόσημα και από τον έλεγχο της συνταγογράφησης.
Οι εταιρείες λένε ότι αποσύρουν φθηνά φάρμακα λόγω του clawback.
Το ακούω και το παρακολουθώ. Εξετάζουμε εξαίρεση από το clawback για φάρμακα κάτω από ένα όριο τιμής, ώστε να μην έχουν κίνητρο να αποσυρθούν. Είναι θέμα ισορροπίας, γιατί κάθε εξαίρεση μετακυλίεται στους υπόλοιπους.
Οι πάροχοι
Τα διαγνωστικά κέντρα λένε ότι το πλαφόν στην επιπλέον χρέωση δεν είναι βιώσιμο.
Δεν μπορεί ο ασφαλισμένος να μη γνωρίζει τι θα πληρώσει μέχρι να βρεθεί στο ταμείο. Το πλαφόν είναι μέτρο διαφάνειας. Παράλληλα, αναθεωρούμε το κρατικό τιμολόγιο, με αυξήσεις σε 180 εξετάσεις μέσα στο 2027. Οι δύο κινήσεις πάνε μαζί.
Οι πάροχοι παραπονούνται και για καθυστερήσεις πληρωμών.
Δικαίως. Έως το τέλος του 2027 θα έχουμε ενιαίο ψηφιακό σύστημα υποβολής και εκκαθάρισης, με στόχο πληρωμή εντός 60 ημερών. Σήμερα ο μέσος χρόνος είναι 140 ημέρες. Δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης προς τους παρόχους, είναι και θέμα κόστους: η καθυστέρηση τιμολογείται στις προσφορές που παίρνουμε.
Η ιδιωτική ασφάλιση
Πώς βλέπετε τη σχέση ΕΟΠΥΥ και ιδιωτικής ασφάλισης;
Η ιδιωτική ασφάλιση καλύπτει σήμερα το 15% του πληθυσμού και αποζημιώνει νοσηλείες που θα μπορούσαν να γίνουν συμπληρωματικά με τον ΕΟΠΥΥ. Πιστεύω ότι χρειάζεται θεσμικό πλαίσιο συμπληρωματικής ασφάλισης, με κοινό ελάχιστο πακέτο καλύψεων και διαλειτουργικότητα στα συστήματα, ώστε ο ασθενής να μη χρειάζεται να επιλέξει «ή ΕΟΠΥΥ ή ασφαλιστική».
Υπάρχει κίνδυνος να οδηγηθούμε σε σύστημα δύο ταχυτήτων;
Ο κίνδυνος υπάρχει ήδη, με άτυπο τρόπο. Η ρύθμιση είναι ο τρόπος να τον περιορίσουμε, όχι να τον αγνοήσουμε. Ο ΕΟΠΥΥ δεν μπορεί να είναι για πάντα ο πληρωτής της τελευταίας στιγμής, που καλύπτει ό,τι δεν καλύπτει κανείς άλλος, με χρήματα που δεν έχει.
Το μέλλον
Τι θα θέλατε να έχει αλλάξει σε πέντε χρόνια;
Να μιλάμε για αποτελέσματα υγείας και όχι μόνο για δαπάνες. Να αποζημιώνουμε με βάση την αξία που παράγει μια θεραπεία, όχι μόνο τον όγκο. Και ο πολίτης να ξέρει, πριν από κάθε πράξη, τι καλύπτεται και τι όχι. Αν καταφέρουμε αυτά τα τρία, το υπόλοιπο θα ακολουθήσει.
